Posts by oevess

Την ώρα που πολιτικά κόμματα «ψαρεύουν» ψήφους υποσχόμενα πιο βαριά φορολόγηση σε εισοδήματα από 50.000 ευρώ και άνω

Σήμα κινδύνου για να ανοίξει σοβαρή συζήτηση για άμεσα μέτρα και αποφάσεις καταπολέμησης της φοροδιαφυγής από την επόμενη κυβέρνηση, εκπέμπει ο διοικητής της Τραπέζης της Ελλάδος.

Την ώρα που πολιτικά κόμματα «ψαρεύουν» ψήφους υποσχόμενα πιο βαριά φορολόγηση σε εισοδήματα από 50.000 ευρώ και άνω, οΓιάννης Στουρνάρας σε συνέντευξή του περιγράφει με στοιχεία το πρόβλημα: ότι δηλαδή 1 στα 4 ευρώ που κυκλοφορεί και καταναλώνεται στην αγορά, δεν έχει δηλωθεί ποτέ στην Εφορία!

Αποκαλύπτει έτσι πως το πρόβλημα δεν είναι να αυξηθούν ακόμα περισσότερο οι συντελεστές φόρου για εισοδήματα που δηλώνονται, αλλά να μπει φρένο στους επιτήδειους που εισπράττουν πολλά, αλλά δεν δηλώνουν τίποτα στη φορολογική τους δήλωση.

Από μια έρευνα στις πηγές, φαίνεται πως τα στοιχεία επιβεβαιώνουν την εκτίμηση Στουρνάρα, ότι κάθε χρόνο παραμένουν αδήλωτα (ή «προς διερεύνησιν» τουλάχιστον) εισοδήματα περί τα 60 δισεκατομμύρια ευρώ.

Πώς προκύπτει αυτό;

• βάσει στοιχείων της ΑΑΔΕ (τελευταία διαθέσιμα 2021) τα εισοδήματα που δηλώθηκαν συνολικά στη χώρα δεν ξεπέρασαν τα 80 δισεκατομμύρια ευρώ (79,7 δισ. για την ακρίβεια). Σε αυτά υπολογίζονται όσα δηλώθηκαν σαν μισθοί, αμοιβές, έσοδα από εξωτερικό (πχ τουρισμός)
• βάσει στοιχείων της ΕΛΣΤΑΤ (2022) η κατανάλωση στη χώρα μας έφτασε στα 140 δισ. ευρώ (139,68 δισ. για την ακρίβεια).

Όταν αλλάζουν χέρια (δαπανώνται) ετησίως περίπου 60 δισ. ευρώ περισσότερα από τα εισοδήματα που δηλώνονται ότι εισπράττονται, γεννάται το ερώτημα πού βρέθηκαν αυτά τα επιπλέον χρήματα, που δεν τα δηλώνει κανείς σαν εισόδημά του.

Η πιθανότερη εξήγηση θα ήταν πως κάποιοι «τρώνε από τα έτοιμα». Στην περίπτωση της Ελλάδος πάντως, δεν φαίνεται να ισχύει αυτή η εξήγηση. Και αυτό διότι από το 2019 και μετά, τα υπόλοιπα των καταθέσεων στις τράπεζες συνεχώς αυξάνονται, αντί να μειώνονται: από 109,4 δισ. ευρώ τον Ιανουάριο του 2019 «πέταξαν» στα 142 δισ. τον Απρίλιο του 2023….

Χωρίς να αποκλείεται και άλλοι παράγοντες που μπορεί να έχουν παίξει το ρόλο τους (πχ επιστροφή αποταμιεύσεων από το «στρώμα» σε τράπεζες κλπ) η «εξίσωση» δύσκολα λύνεται, χωρίς να προκύψει ότι πολλές δεκάδες δισεκατομμύρια ευρώ διακινούνται χωρίς να φορολογούνται, κατά το μέρος που τους αναλογεί.

Και εφόσον διαφεύγουν από τη φορολόγηση, το Κράτος χάνει τεράστια ποσά, που φαίνεται πως ξεπερνούν κατά πολύ τα 6-7 δισ. ευρώ τον χρόνο –όπως προκύπτει αν όλα τα ποσά αυτά καταναλώνονταν με ένα μεσαίο συντελεστή (πχ 13% όπως της Εστίασης). Ενώ επιπλέον το κράτος χάνει και φόρους εισοδήματος έως 44% από μισθούς ή κέρδη για όσους πληρώνονται «μαύρα».

Το πρόβλημα επισκιάζει ουσιαστικά κάθε άλλη συζήτηση και προτάσεις που μπορεί να γίνονται για να επιβληθούν περισσότεροι φόρους σε εισοδήματα της τάξεως των 50.000 ευρώ το χρόνο –αντιθέτως μάλιστα καταφαίνεται η ανάγκη μικρότερης φορολόγησής τους με περιορισμό της φοροδιαφυγής.

Λύσεις όπως διασύνδεση των ταμειακών μηχανών με POS φαντάζουν ελπιδοφόρες, αν και εφόσον όμως εφαρμοστούν εγκαίρως μέσα στο καλοκαίρι όπως έχει σχεδιαστεί και δεν χαθούν φόροι από τα τεράστια έσοδα της Τουριστικής σεζόν.

Πηγή: newmoney.gr

Τα πρόστιμα διαχωρίζονται σε εκείνα που αφορούν σε ενέργειες του χρήστη της ταμειακής μηχανής και σε εκείνα που αφορούν την εταιρεία ή τον ιδιώτη που είναι υπεύθυνος για το λογισμικό.

Πρόστιμα που ξεπερνούν το ποσό των 100.000 ευρώ επιβάλλονται στις περιπτώσεις που διαπιστώνονται παραβάσεις που αφορούν στη λειτουργία των ταμειακών μηχανών.

Τα πρόστιμα διαχωρίζονται σε εκείνα που αφορούν σε ενέργειες του χρήστη της ταμειακής μηχανής και σε εκείνα που αφορούν την εταιρεία ή τον ιδιώτη που είναι υπεύθυνος για το λογισμικό.

Όπως έγραψε το Σin, η ΑΑΔΕ έδωσε αυστηρές εντολές στους ελεγκτές που χτενίζουν ήδη τις τουριστικές περιοχές της χώρας, για την εξάντληση της αυστηρότητας και την επιβολή προστίμων ή λουκέτων στους παραβάτες.

Σύμφωνα με την ΑΑΔΕ, οι παραβάσεις κατά κατηγορία παρέμβασης ή κακής χρήσης των ταμειακών μηχανών είναι τα ακόλουθα:

• Για παραβάσεις παραβίασης ή παραποίησης ή επέμβασης στη λειτουργία των φορολογικών ηλεκτρονικών μηχανισμών (Φ.Η.Μ.), κατά οποιονδήποτε τρόπο, όταν ο υπαίτιος της παράβασης είναι ο κάτοχος-χρήστης του φορολογικού ηλεκτρονικού μηχανισμού, επιβάλλεται πρόστιμο ύψους 15% επί των εσόδων από επιχειρηματική δραστηριότητα του ελεγχόμενου φυσικού ή νομικού προσώπου ή οντότητας, όπως αυτά τα έσοδα προκύπτουν από τον μέσο όρο των δηλωθέντων εσόδων με τις δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος των τριών (3) τελευταίων φορολογικών ετών.
• Το πρόστιμο αυτό, δεν μπορεί να είναι κατώτερο των 10.000 ευρώ ανά ελεγχόμενο έτος, εφόσον πρόκειται για υπόχρεο τήρησης απλογραφικών βιβλίων ή των 30.000 ευρώ ανά ελεγχόμενο έτος, εφόσον πρόκειται για υπόχρεο τήρησης διπλογραφικών βιβλίων.
• Σε περίπτωση μη υποβολής έστω και μίας από τις δηλώσεις φορολογίας εισοδήματος των τριών (3) τελευταίων φορολογικών ετών παρά την ύπαρξη σχετικής υποχρέωσης, το πρόστιμο υπολογίζεται με βάση τον μέσο όρο των εσόδων των υποβληθεισών δηλώσεων και δεν μπορεί να είναι κατώτερο των 30.000 ευρώ ανά ελεγχόμενο έτος, εφόσον πρόκειται για υπόχρεο τήρησης απλογραφικών βιβλίων και των 50.000 ευρώ ανά ελεγχόμενο έτος, εφόσον πρόκειται για υπόχρεο τήρησης διπλογραφικών βιβλίων.

Αυστηρότερες ποινές για «επεμβάσεις»

Για παραβάσεις παραβίασης ή παραποίησης ή επέμβασης στη λειτουργία των φορολογικών ηλεκτρονικών μηχανισμών, κατά οποιονδήποτε τρόπο, όταν ο υπαίτιος της παράβασης είναι η επιχείρηση που έχει λάβει έγκριση λογισμικού (software) και λογισμικού (hardware) από τα αρμόδια όργανα ή οποιοδήποτε πρόσωπο έχει μεταπωλήσει λογισμικό ή παρέχει τεχνική υποστήριξη για την παραβίαση ή παραποίηση ή επέμβαση με οποιονδήποτε τρόπο στη λειτουργία φορολογικών ηλεκτρονικών μηχανισμών, επιβάλλεται πρόστιμο 100.000 ευρώ, ανά ελεγχόμενο έτος.

Οι «διπλές» μηχανές

Για παραβάσεις έκδοσης στοιχείων λιανικής πώλησης από φορολογικό ηλεκτρονικό μηχανισμό, ο οποίος δεν λειτουργεί με εγκεκριμένες προδιαγραφές, (δηλαδή δεν είναι δηλωμένη ή περιέχει παράνομο λογισμικό κλ.π), επιβάλλεται πρόστιμο 15% επί του τζίρου με ελάχιστα ποσά 10.000 ή 30.000 ευρώ, για κάθε έτος.

Το πρόστιμο αυτό δεν επιβάλλεται, εφόσον δεν επηρεάζονται η αυθεντικότητα της προέλευσης και η ακεραιότητα του περιεχομένου των στοιχείων.

Για τις παραβάσεις που αφορούν στη μη διαφύλαξη φορολογικών ηλεκτρονικών μηχανισμών (Φ.Η.Μ.) και φορολογικών μνημών και αρχείων που δημιουργούν οι ταμειακές μηχανές, προβλέπεται ότι στην περίπτωση που κατά τη διενέργεια μερικού επιτόπιου ελέγχου διαπιστώνεται, ότι η ελεγχόμενη οντότητα δεν διαφύλαξε ή δεν προσκόμισε ύστερα από πρόσκληση φορολογικούς ηλεκτρονικούς μηχανισμούς (Φ.Η.Μ.) και φορολογικές μνήμες και αρχεία που δημιουργούν οι Φ.Η.Μ., επιβάλλεται το πρόστιμο του 15% επί του ετήσιου τζίρου, ανά ελεγχόμενο έτος με ελάχιστα ποσά τις 10.000 και 30.000 ευρώ, ανάλογα με την κατηγορία των βιβλίων, με ανώτατο όριο το τριπλάσιο των ανωτέρω ποσών ήτοι 30.000 και 90.000 ευρώ.

Τα πρόστιμα τα αποφεύγουν οι επιχειρηματίες, οι οποίοι πριν την έκδοση της σχετικής εντολής ελέγχου έχουν δηλώσει απώλεια Φ.Η.Μ.

Επίσης, στην περίπτωση που ο υπόχρεος προσέλθει αυτοβούλως στην αρμόδια φορολογική αρχή και υποβάλει δήλωση απώλειας Φ.Η.Μ., πριν την έκδοση της σχετικής εντολής ελέγχου κατά τη διενέργεια μερικού επιτόπιου ελέγχου, δεν επιβάλλεται το ελάχιστο πρόστιμο  των 10.000 ή 30.000 ευρώ, αλλά επιβάλλεται μικρότερο πρόστιμο ύψους 2.500 ευρώ ανεξαρτήτως του πλήθους Φ.Η.Μ. που αναφέρονται στη σχετική δήλωση απώλειας.

Πηγή: sofokleousin.gr

Μια νέα φράση έχει μπει στην καθημερινή μας ζωή. Για τους οικονομολόγους βρισκόταν, βεβαίως, διαχρονικά στο επίκεντρο της προσοχής τους και των αναλύσεων τους. Το ίδιο και για τους επενδυτές, αλλά προπάντων για όσους έχουν τα ηνία άσκησης της οικονομικής πολιτικής μιας χώρας.

Πρόκειται για την επενδυτική βαθμίδα. Πώς ορίζεται όμως, με απλά κατανοητά λόγια, για έναν μέσο πολίτη και μικρομεσαίο επιχειρηματία; Πόσες διαβαθμίσεις έχει η επενδυτική βαθμίδα και από ποιους καθορίζονται; Τελικά γιατί θα πρέπει να ενδιαφέρει και ένα απλό νοικοκυριό και μια μικρή επιχείρηση;

Η επενδυτική βαθμίδα είναι το επίπεδο της πιστοληπτικής αξιολόγησης μιας χώρας πάνω από το οποίο υπάρχει σχετικά χαμηλός κίνδυνος χρεοκοπίας για την κρατική της οντότητα. Οι διαβαθμίσεις λοιπόν πάνω από το επίπεδο αυτό καθιστούν τη χώρα ελκυστικό επενδυτικό προορισμό, ενώ κάτω από αυτό αντανακλούν χαμηλή πιστοληπτική επιφάνεια.

Κάθε βαθμίδα πιστοληπτικής ικανότητας ουσιαστικά σηματοδοτεί σε ένα δανειστή ή επενδυτή την πιθανότητα να μπορέσει η χώρα που εκδίδει ένα ομόλογο να ανταποκριθεί στις δανειακές της υποχρεώσεις χωρίς τον κίνδυνο στάσης πληρωμών.

Ως εκ τούτου, οι αξιολογήσεις πιστοληπτικής διαβάθμισης χρησιμοποιούνται επίσης για τον προσδιορισμό των επασφαλίστρων κινδύνου, των γνωστών πλέον σε όλους spreads, και κατά συνέπεια των επιτοκίων των τίτλων που εκδίδονται, καθώς ακόμη και του ύψους των εγγυήσεων που μπορεί ζητηθούν για τη χορήγηση ενός δανείου.

Ποιος την καθορίζει – Οι διαβαθμίσεις

Η πιστοληπτική αξιολόγηση του αξιόχρεου μιας οικονομίας πραγματοποιείται από τους διεθνείς οίκους αξιολόγησης, όπως η Moody’s, η Standard and Poor’s και η Fitch, σε τακτά χρονικά διαστήματα.

Θα μπορούσε να έλεγε κανείς ότι οι εκθέσεις πιστοληπτικής αξιολόγησης αντικατοπτρίζουν τις προσδοκίες των επενδυτών για την ικανότητα ενός κράτους και μιας οικονομίας συνολικά να ανταπεξέλθει στις μελλοντικές της υποχρεώσεις.

Οι διαβαθμίσεις πιστοληπτικής ικανότητας κωδικοποιούνται με γράμματα της αλφαβήτου (π.χ. το Αaa αντιστοιχεί στην καλύτερη διαβάθμιση στο σύστημα κατάταξης του οίκου Moody’s) και κάθε μία από αυτές συνήθως συνδέεται υπολογιστικά με ένα εύρος πιθανοτήτων αθέτησης πληρωμών.

Ποιοι παράγοντες αξιολογούνται;

Οι οίκοι πιστοληπτικής αξιολόγησης λαμβάνουν υπόψιν το ευρύτερο οικονομικό και πολιτικό περιβάλλον μια χώρας, προκειμένου να την κατατάξουν σε μία πιστοληπτική βαθμίδα.

Ειδικότερα, όπως αναφέρει στο ΑΠΕ/ΜΠΕ και στο δημοσιογράφο Αλέκο Λιδωρίκη ο Chief Economist της Alpha Bank Παναγιώτης Καπόπουλος, οι παράγοντες που εξετάζουν οι οίκοι αξιολόγησης προκειμένου να κατατάξουν το αξιόχρεο μιας οικονομίας σε μια συγκεκριμένη βαθμίδα περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, την πολιτική σταθερότητα, την μακροοικονομική κατάσταση (ανεργία, πληθωρισμός, μεταβλητότητα εξαγωγών ή εξάρτησή τους από ένα προϊόν κ.λπ.), την αναπτυξιακή δυναμική της οικονομίας, την αποτελεσματικότητα της οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης, τις επιδόσεις των δημόσιων οικονομικών (φορολογικά έσοδα και κρατικές δαπάνες) και τη βιωσιμότητα του δημοσίου χρέους, το εξωτερικό ισοζύγιο, καθώς και την ποιότητα των θεσμών (π.χ. υγεία, εκπαίδευση, δικαστικό σύστημα).

Επιπροσθέτως, για χώρες όπως η Ελλάδα οι οποίες βρίσκονται σε μια πορεία προς την επίτευξη της επενδυτικής βαθμίδας, σημαντικό ρόλο διαδραματίζει και η πρόοδος των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, όπως και η συμμόρφωση με τους δημοσιονομικούς στόχους που έχουν τεθεί.

Στο σημείο αυτό, όπως τονίζει ο Επικεφαλής Οικονομολόγος της Alpha Bank αξίζει να σταθούμε σε αυτό. «Στην περίπτωση της Ελλάδας, η μείωση του λόγου του δημόσιου χρέους προς ΑΕΠ ως συνδυαστικό αποτέλεσμα της ισχυρής οικονομικής μεγέθυνσης, του υψηλού πληθωρισμού και της ταχείας επανόδου σε πλεονασματική διαχείριση καθώς και οι υψηλές προσδοκίες των αγορών για την εισροή των κεφαλαίων του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, επιταχύνουν, μεταξύ άλλων παραγόντων, την ανάκτηση της επενδυτικής βαθμίδας εντός του 2023. Επιπροσθέτως, τα αποτελέσματα των εθνικών εκλογών του Μαΐου εμπέδωσαν ένα σκηνικό πολιτικής ευστάθειας όπως αντανακλάται στην άνοδο του γενικού δείκτη στο ελληνικό χρηματιστήριο, αλλά και στην απόδοση του δεκαετούς ομολόγου που είναι πλέον χαμηλότερη από εκείνου της Ιταλίας», σημειώνει χαρακτηριστικά.

Η αλληλεξάρτηση της πορείας της οικονομίας και των επενδύσεων από την επενδυτική βαθμίδα

«Η αναβάθμιση συνεπώς μιας χώρας στην επενδυτική βαθμίδα αποτελεί σημαντικό ορόσημο, καθώς δεν αποτελεί μία απλή μετάβαση σε ανώτερη κατηγορία πιστοληπτικής επιφάνειας των οίκων αξιολόγησης, αλλά συνιστά τη συμπερίληψή της μεταξύ μιας ομάδας χωρών που η ανάληψη των επενδυτικών πρωτοβουλιών είναι ανεκτή σε ένα εύλογο επίπεδο ανάληψης κινδύνων», εκτιμά ο κ. Καπόπουλος.

Έτσι, η ανάκτηση της επενδυτικής βαθμίδας θα αποτελέσει ορόσημο για την ελληνική οικονομία, όχι μόνο διότι επανατοποθετεί τη χώρα ως επενδυτικό προορισμό κεφαλαίων μακροπρόθεσμης απόδοσης αλλά και επειδή διαμορφώνει ιδιαίτερα ευνοϊκές συνθήκες ρευστότητας για το ελληνικό Δημόσιο, τις τράπεζες, τα ασφαλιστικά ταμεία και κυρίως τα νοικοκυριά και τις επιχειρήσεις.

«Το γεγονός αυτό αποκτά ακόμα μεγαλύτερη σημασία, καθώς διανύουμε διεθνώς μία φάση ανόδου των επιτοκίων ως αποτέλεσμα των παρεμβάσεων των κεντρικών τραπεζών για να συγκρατήσουν τις έντονες πληθωριστικές πιέσεις που προέκυψαν αφενός από τη δημοσιονομική επέκταση και στις δύο όχθες του Ατλαντικού και αφετέρου από την άνοδο των τιμών ενέργειας», συμπληρώνει.

Σε ερώτηση εάν το ζήτημα της επενδυτικής βαθμίδας αφορά και το απλό νοικοκυριό και τον μικρομεσαίο επιχειρηματία και ο Καπόπουλος τονίζει: «Βεβαίως. Η αναβάθμιση της πιστοληπτικής επιφάνειας του ελληνικού Δημοσίου θα μειώσει το κόστος άντλησης κεφαλαίων για τα ελληνικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Ο φθηνότερος δανεισμός για τις τράπεζες θα μετακυληθεί και στις επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά, μειώνοντας και για αυτά το κόστος δανεισμού, αμβλύνοντας σημαντικά την επίδραση της συσταλτικής νομισματικής πολιτικής της ΕΚΤ».

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ